«Гаилә» илкүләм проекты кысаларында Габдулла Тукай исемендәге Үзәк китапханәдә рус язучысы Любовь воронкованың тууына 120 ел тулу уңаеннан «Балачаксыз балалар»дип аталган чара узды.
Чара аның «Шәһәрдән кыз» повесте белән бәйле иде, ул Бөек Ватан сугышы елларында балалар язмышы турында сөйләшүгә этәргеч булды.
Балалар сугышның гадәттәге дөньяны кинәт өзүен белделәр: мәктәп урынына — эвакуация, уенчыклар урынына — кырларда, госпитальләрдә эшләү, ата — ана җылысы урынына-якыннарың өчен курку. Баш героиня Валентинкага аерым игътибар бирделәр, ул, гаиләсен югалтып, чит авылда яшәргә өйрәнә, таныш булмаган кешеләрдән ярдәм һәм яхшылык таба. Әңгәмәдә катнашучылар аның кичерешләрен сугыш балаларының реаль тарихлары белән чагыштырдылар, аларга ничек тиз үсәргә һәм үз өсләренә җаваплылык алырга туры килүе турында фикер алыштылар.
Әңгәмә сюжетны сөйләү белән генә чикләнмәде. Укучылар тынычлыкның бәясе, сиңа нибары ун яшь булганда көчле булуның нәрсә икәнлеге һәм бүген мондый язмышлар турында истәлекнең ни өчен мөһим булуы турындагы фикерләре белән уртаклаштылар. Очрашу күрсәткәнчә, Воронкова китабы — тарихи дәлил генә түгел, ә кешелеклелек дәресе, ул һәр тыныч көннең кадерен белергә өйрәтә.