Лениногорск районы башлыгы Рәгать Хөсәенов Бөек Ватан сугышы ветераны Николай Никоновны туган көне белән котлады
Бүген Лениногорск районы башлыгы, Лениногорск шәһәре мэры Рәгать Хөсәенов 93 яшьлек Бөек Ватан сугышы ветераны Николай Никоновны туган көне белән котлады. Ул ветеранга нык сәламәтлек, озын гомер теләде һәм бүләк тапшырды.
Николай Васильевич - Бөек Ватан сугышында катнашучы, «Лениногорскнефть» нефть-газ чыгару идарәсе ветераны. Идарә ветераннары советы рәисе Миншакир Нуриев барлык нефтьчеләр коллективы исеменнән аңа күпьеллык намуслы хезмәте өчен рәхмәт белдерде һәм озак елларга сәламәтлек теләде.
Николай Никонов Саратов өлкәсенең Матвеевка авылында туган, Бөек Ватан сугышы башланганда әле малай гына булган. Әтиләрен фронтка берничә тапкыр чакыралар, ләкин Саратовта инде хәрби комиссия берничә тапкыр карар чыгара: «Начар күрү аркасында хезмәткә яраклы түгел». Нәтиҗәдә ул бронь ала, ә тиздән повестка армиягә өлкән унҗиде яшьлек улы исеменә килә.
1944 елның көзендә Николай Никонов шундый ук йөз егет белән Севастопольгә «суд мотористы» белгечлеге буенча укырга, соңрак Кара диңгезне су асты миналарыннан чистартырга җибәрелә.
«Коры җир минасыннан аермалы буларак, диңгездә бер тонна шартлаткыч матдә бар, ул иң зур корабны төбенә сала ала. Шуңа күрә Бөек Ватан сугышы вакытында бу коралдан немецлар да, совет гаскәрләре дә файдаланганнар. Миналарны юк итү даими алып барылды, чөнки бу безнең су асты көймәләре, хәрби һәм граждан суднолары өчен яшерен куркыныч иде. Әлбәттә, Безнең карамакта немец су асты миналарының төгәл урнашуы булган карталар юк иде, шуңа күрә сантиметр артындагы сантиметрны су участокларын тикшерергә һәм дошман миналарын табып, аларны Судан күтәрергә һәм атарга туры килде. Совет минутлары белән җиңелрәк була – аларны тиз ачыклый, алар безгә бирелгән схемалар буенча су астында була. Әмма саперлардагы кебек үк, безнең хаталар фаҗигагә китергән, чөнки "йөзүче» миналар теләсә кайсы вакытта тралда да, корабль астында да шартлый ала иде", - дип сөйли Николай Васильевич.
Николай Васильевич 1950 елда гына демобилизацияләнә, өйләнә, бер елдан беренче уллары Борис туа, ике елдан соң – икенче варис, Владимир.
Яшь гаилә ул вакытка Лениногорскига күчеп килә. Яңа төзелә торган шәһәргә эшче куллар кирәк иде, ә Никоновка бу яшь нефтьчеләр шәһәре бик ошады. Биредә алар калды да. Мария Васильевна озак еллар почтада эшләде, ә Николай Васильевич лаеклы ялга чыкканчы «Лениногорскнефть»идарәсендә электромонтер булып эшләде.
Алар бик тату гаилә булып, балалар тәрбияли, ял итәргә дә бара. Николай Васильевич су асты миналарын өзми торган шартлауларга урын булмаган бәхетле тормышта яши.
Яраткан тормыш иптәге вафат булгач, ул чын фронтовикка тиешле рухны югалтмый, ныклык һәм батырлык күрсәтә. Уллары һәм оныклары да әтиләре, бабалары өчен никадәр авыр булуын аңлыйлар. Бәхеткә, якыннары һәрвакыт янәшәдә. Ветеранны һәм нефтьчеләрнең туган коллективы да онытмый. Нефть-газ чыгару идарәсенең Ветераннар советы фронтовикның һәрвакыт хәлләрен белешеп тора.